1.احیای خاکهای خسته با هیومیک اسید: مهندسی نفوذپذیری و جذب عناصر
آگوست 31, 2026
فهرست مطالب
- 1 عنوان: بهترین کود برای تنش گرمای تابستان؛ مقایسه اسید هیومیک، آمینواسید و جلبک دریایی
- 1.1 فیزیولوژی تنش گرمایی: چرا محصولات در گرمای تابستان کیفیت خود را از دست میدهند؟
- 1.2 تحلیل فنی و مکانیسم اثر ۳ کود ضدتنش در مواجهه با گرما
- 1.3 آمینواسید
- 1.4 جدول مقایسه تخصصی: اسید هیومیک vs آمینواسید vs جلبک دریایی
- 1.5 پاسخ صریح به ۵ سوال حیاتی درباره مدیریت تنش گرمایی
- 1.5.1 ۱. چرا آبیاری زیاد در دمای بالای ۳۸ درجه مانع آفتابسوختگی نمیشود؟
- 1.5.2 ۲. در فرآیند مقابله با تنش، تفاوت مکانیسمی این سه ترکیب چیست و کدام اولویت دارد؟
- 1.5.3 ۳. بیواستیمولانتها چگونه طوفان ROS را مهار میکنند؟
- 1.5.4 ۴. خطرات محلولپاشی ترکیبات آلی در شرایط تنش حرارتی چیست؟
- 1.5.5 ۵. اختلاط این ترکیب با هم چه نقشی در حفظ فشار تورژسانس دارد؟
- 1.6 پروتکل اجرایی: زمانبندی، دوز مصرف و نحوه اختلاط ترکیبات
- 1.7 جمعبندی استراتژیک برای حفظ راندمان و کیفیت محصول
- 1.8 بخش FAQ
- 1.9 سؤال ۲: کدام آمینواسید برای مقابله با گرمای شدید تابستان مناسبتر است؟
- 1.10 سوالات متداول
عنوان: بهترین کود برای تنش گرمای تابستان؛ مقایسه اسید هیومیک، آمینواسید و جلبک دریایی
بهترین کود برای تنش گرمای تابستان ترکیبی است که بتواند سه فرآیند کلیدی را همزمان مدیریت کند: حفظ فشار تورژسانس سلول، خنثیسازی گونههای اکسیژن فعال (ROS) و نگهداری رطوبت در محدوده ریشه. بر اساس ارزیابیهای فیزیولوژیک، اسید هیومیک اصلاحکننده بستر ریشه، آمینواسید احیاکننده سریع متابولیسم و نجاتدهنده انرژی، و عصاره جلبک دریایی محرک ژنتیکی سیستم ایمنی و آنتیاکسیدانی گیاه در برابر استرس حرارتی هستند. هیچ کود تکعنصری به تنهایی نمیتواند تمامی عوارض گرمازدگی را برطرف سازد؛ بلکه اولویت مصرف و نحوه ترکیب این سه محرک زیستی (Biostimulant) تعیینکننده بقا و کیفیت محصول در دمای بالای ۳۵ درجه سانتیگراد خواهد بود.
حالا ببینید، وقتی دمای هوا در طول روز از آستانه تحمل فیزیولوژیک گیاه عبور میکند، کشیدن آب از سفرههای زیرزمینی یا افزایش فواصل آبیاری به تنهایی مشکل را حل نمیکند. گیاهان در برابر گرما واکنشهای دفاعی پیچیدهای نشان میدهند که اگر با کود مناسب پشتیبانی نشوند، منجر به ریزش میوهها، آفتابسوختگی پوست، کوچک ماندن محصول و در نهایت افت شدید ارزش بازارپسندی میگردد.
اسید هیومیک با افزایش ظرفیت تبادل کاتیونی و بهبود ساختار خاک، دمای محیط ریشه را متعادل کرده و جذب رطوبت را افزایش میدهد. در طرف مقابل، زمانی که سوزانندهترین روزهای تابستان فرا میرسند، متابولیسم داخلی گیاه به شدت آسیب میبیند. در این حالت، انتخاب هوشمندانه بین محلولپاشی برگی و آبیاری خاکی با استفاده از ترکیبات آلی، خط فاصل میان یک برداشت پرمحصول و یک خسارت سنگین اقتصادی است.
فیزیولوژی تنش گرمایی: چرا محصولات در گرمای تابستان کیفیت خود را از دست میدهند؟
داستان از این قراره که گیاه یک ماشین بیوشیمیایی وابسته به دماست. وقتی دما از محدوده بهینه (معمولاً بین ۲۰ تا ۳۰ درجه سانتیگراد بسته به نوع گونه) بالاتر میرود، تعادل میان فتوسنتز (تولید انرژی) و تنفس (مصرف انرژی) به هم میخورد.
یک باور غلط و بسیار رایج در کشاورزی سنتی این است که فکر میکنند وقتی برگها در اوج گرمای ظهر پژمرده میشوند، مشکل فقط کمبود آب در خاک است. اما واقعیت علمی این است که در دمای بالا، روزنههای برگی برای جلوگیری از تبخیر شدید بسته میشوند. با بستهشدن روزنهها، ورود دیاکسید کربن (CO2) به داخل سلولهای پارانشیمی متوقف میشود. وقتی CO2 نباشد، انرژی نورانی جذبشده توسط کلروفیل نمیتواند در چرخه کالوین مصرف شود. نتیجه چه خواهد بود؟ این انرژی اضافه دست به تخریب ساختارهای داخلی سلول میزند.
تخریب ساختاری فتوسیستم II و اختلال در فعالیت آنزیم روبیسکو
نکته جالب اینجاست که آسیبپذیرترین بخش در کلروپلاست گیاهان، مجتمع آزادکننده اکسیژن در فتوسیستم II (PSII) است. در دماهای بالا، زنجیره انتقال الکترون دچار گسستگی میشود. آنزیم روبیسکو (RuBisCO) که مسئولیت اصلی تثبیت کربن را بر عهده دارد، در دمای بالاتر از ۳۵ درجه سانتیگراد تغییر شکل فضایی داده یا به عبارتی دناتوره میشود.
وقتی این آنزیم کارایی خود را از دست میدهد، گیاه به جای فتوسنتز، وارد فرآیند پرهزینه تنفس نوری (Photorespiration) میشود. در این حالت، گیاه قندهایی را که با زحمت در روزهای خوش آبوهوا ذخیره کرده بود، میسوزاند تا فقط زنده بماند. به همین دلیل است که میوهها در تابستان رشد نمیکنند، شیرینی خود را از دست میدهند و بافت آنها چوبی یا بیکیفیت میشود.
طوفان گونههای اکسیژن فعال (ROS) و پراکسیداسیون لیپیدی غشا
وقتی الکترونها در زنجیره فتوسنتزی مسیر طبیعی خود را پیدا نکنند، به مولکولهای اکسیژن منتقل شده و گونههای اکسیژن فعال (ROS) مانند رادیکالهای سوپراکسید (O2−) و پروکسید هیدروژن (H2O2) را تولید میکنند.
این مولکولها بینهایت متجاسر و مخرب هستند. آنها به لیپیدهای غیراشباع موجود در غشای سلول حمله کرده و فرآیندی به نام پراکسیداسیون لیپیدی را رقم میزنند. حاصل این تخریب بیوشیمیایی، از دست رفتن خاصیت نفوذپذیری اختیاری غشا، تراوش سیتوپلاسم به بیرون و در نهایت مرگ سلولی است که ما آن را روی برگها و میوهها به شکل سوختگیهای قهوهای، لکههای آفتابسوختگی و چروکیدگی بافت مشاهده میکنیم.
تحلیل فنی و مکانیسم اثر ۳ کود ضدتنش در مواجهه با گرما
برای انتخاب بهترین کود برای تنش گرمای تابستان، باید آناتومی عملکردی هر یک از سه بیواستیمولانت مطرح یعنی اسید هیومیک، آمینواسیدها و عصاره جلبک دریایی را کالبدشکافی کنیم. هر یک از این مواد در یک جبهه متفاوت از گیاه دفاع میکنند.
مثلث دفاعی در برابر تنش گرما
اسید هیومیک: مدیریت ریزوسفر و تعادل دمایی محیط ریشه
پاسخ مستقیم برای بخش ریشه: اسید هیومیک یک ترکیب ساختاری خاک است که با بهبود ظرفیت نگهداری آب (WHC) و ایجاد کمپلکسهای پایدار با عناصر غذایی، استرس حرارتی ریزوسفر را کاهش میدهد. اسید هیومیک جذب برگی مستقیمی در ابعاد بالینی برای خنثیسازی آنی تنش گرما ندارد، اما محیط زیست ریشه را نجات میدهد.
شاید از خودتان بپرسید چرا وقتی دمای خاک بالا میرود، ریشهها از کار میافتند؟ ریشههای موئین گیاه در دمای خاک بالای ۳۰ درجه سانتیگراد دچار افت شدید فعالیت آنزیمی شده و جذب پویا برای عناصری مثل پتاسیم و کلسیم متوقف میشود. هیومیک اسید با توانایی بالای ایجاد پیوندهای هیدروژنی با مولکولهای آب، تبخیر سطحی از خاک را به شدت کاهش داده و مانند یک عایق حرارتی در ناحیه ریزوسفر عمل میکند.
علاوه بر این، اسید هیومیک با چنگاتسازی (شلاسیون) عناصر کممصرف نظیر آهن و روی در خاکهای آهکی، مطمئن میشود که ریشه حتی در شرایط استرس حرارتی نیز به این عناصر برای ساخت آنزیمهای آنتیاکسیدانی دسترسی دارد. اما توجه داشته باشید: اسید هیومیک را نباید روی برگ گیاهی که زیر تنش شدید گرماست محلولپاشی کرد، چرا که ذرات درشت آن روزنهها را مسدود میکنند. جایگاه واقعی اسید هیومیک در خاک است.
آمینواسیدها: نجاتدهنده انرژی سلولی و تنظیمکننده اسمزی
پاسخ مستقیم برای بافتهای هوایی: آمینواسید آزاد خالص با تامین مستقیم پیشسازهای پروتئینی، از صرف انرژی ATP در شرایط تنش گرمایی جلوگیری میکند. آمینواسیدها سریعترین ابزار درمانی برای گیاهانی هستند که زیر موج گرما در حال تخریب سلولی میباشند.
در شرایط عادی، گیاه از طریق جذب نیتروژن و صرف میزان زیادی انرژی (مولکولهای ATP حاصل از فتوسنتز)، اسیدهای آمینه را میسازد تا سپس آنها را به پروتئین تبدیل کند. زمانی که تنش حرارتی رخ میدهد، فتوسنتز متوقف شده و ذخایر ATP گیاه خالی میشود. در این حالت اگر به گیاه نیتروژن معدنی (مثل اوره یا نیترات) بدهید، نه تنها کمکی نکردهاید، بلکه گیاه را برای شکستن و جذب آن به سمت مرگ سوق دادهاید!
اینجاست که آمینواسیدهای آزاد به کار میآیند. با محلولپاشی آمینواسیدهای فرم L (L-Amino Acids)، گیاه بدون نیاز به صرف انرژی، ساختمان پروتئینهای آسیبدیده خود را ترمیم میکند.
- ✔
پرولین (Proline): به عنوان یک محافظ اسمزی (Osmoprotectant) قدرتمند عمل کرده و فشار تورژسانس درون سلول را حفظ میکند تا سلول چروکیده نشود. علاوه بر این، پرولین مستقیماً رادیکالهای هیدروکسیل را جاروب و خنثی میکند.
- ✔
گلوتامیک اسید (Glutamic Acid): پیشساز سایر اسیدهای آمینه است و باز شدن روزنهها را به صورت کنترلی هدایت میکند تا گیاه بدون از دست دادن بیپروای آب، دمای برگی خود را از طریق تعریق تنظیم شده کاهش دهد.
- ✔
گلیسین (Glycine): با زنجیره کربنی کوچک خود به سرعت وارد سلول شده و در سنتز کلروفیل نقش کلیدی ایفا میکند.
عصاره جلبک دریایی: محرک بیولوژیک و فعالکننده ژنهای پایداری
پاسخ مستقیم برای پیشگیری و فرمولاسیون ایمنی: عصاره جلبک دریایی (Ascophyllum nodosum) از طریق تحریک بیان ژنهای پروتئین شوک حرارتی پایداری غشای سلولی را در دمای بالای ۳۵ درجه سانتیگراد تضمین میکند. جلبک دریایی یک واکسن بیولوژیک فوقالعاده برای پیشگیری از استرسهای محیطی است.
جلبکهای قهوهای که در سواحل صخرهای اقیانوس اطلس شمالی رشد میکنند، میلیونها سال تطابق با کشندهای شدید، انجماد و تابش شدید آفتاب را در ژنتیک خود ذخیره کردهاند. عصاره این جلبکها حاوی ترکیبات بیواکتیو بینظیری شامل آلژینیک اسید، مانیتول، بتائینها و هورمونهای گیاهی natural (به ویژه سیتوکنین و اکسین) است.
مانیتول موجود در عصاره جلبک دریایی یک قند-الکل است که مانند یک اسفنج مولوکولی، رادیکالهای آزاد اکسیژن را جذب کرده و اجازه نمیدهد غشای سلول پراکسید شود. نکته جذابتر اینجاست که ترکیبات بتائینی موجود در عصاره جلبک دریایی، سیستم سیگنالدهی سلول را فعال میکنند تا گیاه اقدام به تولید پروتئینهای شوک حرارتی (Heat Shock Proteins) کند. این پروتئینها مانند چپرونهای مولوکولی (Molecular Chaperones) عمل کرده، به دور سایر آنزیمهای حیاتی گیاه میپیچند و از تغییر شکل و تخریب آنها در دمای بالای ۴۰ درجه جلوگیری مینمایند.
جدول مقایسه تخصصی: اسید هیومیک vs آمینواسید vs جلبک دریایی
| پارامتر ارزیابی | اسید هیومیک (Humic Acid) | آمینواسید آزاد (L-Amino Acid) | عصاره جلبک دریایی (A. nodosum) |
|---|---|---|---|
| نقش اصلی در گرما | اصلاح خاک و حفظ آب ریزوسفر | ترمیم سوختوساز و ذخیره ATP | تحریک سیستم آنتیاکسیدانی و بیان ژن |
| محل اصلی اثر | بستر خاک و سیستم ریشهای | سلولهای برگی و بافتهای هوایی | کل ساختار گیاه (سیستمیک) |
| سرعت پاسخدهی | کند تا متوسط (پایدار) | بسیار سریع (۱۲ الی ۲۴ ساعت) | متوسط تا سریع (۲۴ الی ۴۸ ساعت) |
| بهترین روش مصرف | همراه آبیاری (تزریق به خاک) | محلولپاشی برگی | محلولپاشی برگی / آبیاری |
| بهترین زمان مصرف | قبل از شروع فصل گرما / طول فصل | در حین تنش و بلافاصله پس از آن | ۲۴ تا ۴۸ ساعت قبل از موج گرما |
| تأثیر بر فتوسنتز | غیرمستقیم (از طریق جذب عناصر) | مستقیم (با ساخت کلروفیل) | مستقیم (ممانعت از تخریب کلروپلاست) |
| مکانیسم آنتیاکسیدانی | ضعیف | متوسط (خنثیسازی مستقیم) | بسیار قوی (تحریک آنزیمهای SOD و CAT) |
پاسخ صریح به ۵ سوال حیاتی درباره مدیریت تنش گرمایی
۱. چرا آبیاری زیاد در دمای بالای ۳۸ درجه مانع آفتابسوختگی نمیشود؟
آبیاری زیاد در دمای بالا، اگر خاک سنگین باشد، باعث خفگی ریشه (کاهش اکسیژن خاک) میشود. وقتی ریشه نتواند تنفس کند، کانالهای آکواپورین (آبرانها) در ریشه بسته میشوند. در نتیجه، حتی اگر خاک خیس باشد، گیاه توانایی کشیدن آب به سمت بالا را ندارد و دچار پژمردهشدن فیزیولوژیک میشود. برای حل این مشکل، باید با اسید هیومیک تهویه خاک را بهبود داد و با آمینواسید تعرق برگی را تنظیم نمود.
۲. در فرآیند مقابله با تنش، تفاوت مکانیسمی این سه ترکیب چیست و کدام اولویت دارد؟
اگر موج گرما پیشرو است (مثلاً اخبار هواشناسی اعلام پیشبینی گرما کرده)، اولویت اول محلولپاشی جلبک دریایی به عنوان پیشگیری است تا ژنهای مقاومتی بیدار شوند. اگر در اوصاف تنش گرمایی شدید هستید و برگها دچار سوختگی شدهاند، اولویت اول محلولپاشی آمینواسید است تا آنزیمها بازسازی شوند. اسید هیومیک نیز باید به عنوان زیرساخت همواره در برنامه آبیاری خاکی حضور داشته باشد.
۳. بیواستیمولانتها چگونه طوفان ROS را مهار میکنند؟
گونههای اکسیژن فعال (ROS) به غشا حمله میکنند. ترکیبات مانیتول و پرولین در آمینواسید و جلبک دریایی، اهداکننده الکترون به این رادیکالهای آزاد هستند و آنها را بیخطر میکنند. همچنین، عصاره جلبک دریایی آنزیمهای داخلی گیاه مثل سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و کاتالاز (CAT) را فعال میسازد تا H2O2 مخرب را به آب و اکسیژن بیخطر تجزیه کنند.
۴. خطرات محلولپاشی ترکیبات آلی در شرایط تنش حرارتی چیست؟
اگر محلولپاشی در ساعات گرم روز (مثلاً ۱۰ صبح تا ۵ عصر) انجام شود، قطرات کود روی برگ مانند عدسی عمل کرده و سوختگی را تشدید میکنند. همچنین روزنهها بستهاند و کود جذب نمیشود. تجمع نمک روی برگ بسته شده، موجب سمیت سلولی (Phytotoxicity) میگردد. محلولپاشی باید حتماً در بامداد (قبل از طلوع آفتاب) یا عصرگاه (پس از فروکش کردن دما) انجام شود.
۵. اختلاط این ترکیب با هم چه نقشی در حفظ فشار تورژسانس دارد؟
ترکیب هوشمندانه آمینواسید و جلبک دریایی (به صورت برگی) اثر سینرژیستیک (همافزایی) دارد. آمینواسید ماده مغذی آماده را فراهم میکند و جلبک دریایی دستور هورمونی مصرف آن را صادر مینماید. این دو در کنار هم پتانسیل اسمزی سلول را بالا نگه داشته و مانع خروج آب از سلول و از دست رفتن فشار تورژسانس (شادابی سلول) میشوند.
پروتکل اجرایی: زمانبندی، دوز مصرف و نحوه اختلاط ترکیبات
یک استراتژی غلط در زمانبندی مصرف کود میتواند تمام سرمایه شما را به باد دهد. در ادامه، جدول استاندارد و عملیاتی سناریوهای مختلف مواجهه با گرما ارائه شده است:
├─► [سناریوی ۱: ۴۸ ساعت قبل از موج گرما] ──► محلولپاشی جلبک دریایی + پتاسیم
├─► [سناریوی ۲: اوج تنش و پس از آن] ──────► محلولپاشی آمینواسید پرولینبالا
└─► [سناریوی ۳: زیرساخت طول فصل] ─────────► تزریق اسید هیومیک در سیستم آبیاری
پیشگیری یا درمان؟ تکنیکهای محلولپاشی و آبیاری در تابستان
اگر بخواهیم بازدهی را به حداکثر برسانیم، سناریوهای زیر را دقیقاً دنبال کنید:
سناریوی ۴۸ ساعت قبل از موج گرما (پیشگیری):
محلولپاشی ترکیبی عصاره جلبک دریایی (۱ تا ۱.۵ کیلوگرم در هزار لیتر آب) همراه با یک کود پتاسیمبالا (مانند نیترات پتاسیم یا پتاسیم سیلسات). پتاسیم روزنهها را میبندد و جلبک دریایی آنتیاکسیدانها را فعال میسازد.
سناریوی حین تنش و پس از فروکش نسبی گرما (درمان و احیا):
محلولپاشی آمینواسید آزاد (۲ تا ۲.۵ لیتر در هزار لیتر آب). ترجیحاً از آمینواسیدهایی استفاده کنید که درصد پرولین و هیدروکسی پرولین بالاتری دارند. این کار مانع از ریزش میوههای تازه تشکیلشده میشود.
سناریوی بهینهسازی ریشه (در طول فصل گرم):
تزریق اسید هیومیک (۵ تا ۱۰ کیلوگرم در هکتار) از طریق سیستم آبیاری قطرهای یا غرقابی هر ۲۰ الی ۳۰ روز یکبار. این کار ریشه را سالم نگه داشته و جذب عناصر را تضمین میکند.
خطرات محلولپاشی در دمای بالا و سمیت سلولی (Phytotoxicity)
جمعبندی استراتژیک برای حفظ راندمان و کیفیت محصول
بهترین کود برای تنش گرمای تابستان یک ترکیب واحد نیست، بلکه یک زنجیره دفاعی ۳ مرحلهای است. اسید هیومیک پایه پایداری ریشه و خاک را فراهم میکند، جلبک دریایی سیستم ایمنی و ژنتیک گیاه را پیش از ورود گرما بیدار میسازد، و آمینواسید به عنوان امداد سریع، سوختوساز آسیبدیده سلول را پس از گرما احیا میکند.
کشاورزانی در تابستانهای سخت پیروز میشوند که به جای دوزهای سنگین کودهای شیمیایی NPK، از بیواستیمولانتها بر اساس فیزیولوژی تنش استفاده نمایند. با رعایت زمانبندی محلولپاشی در ساعات خنک شبانهروز و استفاده از تکنیک پیشگیری با جلبک و درمان با آمینواسید، کیفیت، وزن و رنگپذیری محصولات کشاورزی حتی در دماهای بالای ۴۰ درجه سانتیگراد کاملاً حفظ خواهد شد.
بخش FAQ
سؤال ۱: آیا میتوان اسید هیومیک را روی برگ درختان در تابستان محلولپاشی کرد؟
پاسخ: خیر. اسید هیومیک مولکولهای درشتی دارد که روزنههای برگ را مسدود میکند. محلولپاشی برگی آن در تابستان توصیه نمیشود و حتماً باید همراه آب آبیاری به خاک داده شود. برای محلولپاشی برگی باید از اسید فولویک یا آمینواسید استفاده کرد.
سؤال ۲: کدام آمینواسید برای مقابله با گرمای شدید تابستان مناسبتر است؟
پاسخ: آمینواسیدهای حاوی درصد بالای پرولین (Proline) و گلوتامیک اسید (Glutamic Acid) بهترین عملکرد را دارند، زیرا این دو آمینواسید مستقیماً تنظیم اسمزی سلول و تعادل تعریق روزنهها را کنترل میکنند.
سؤال ۳: جلبک دریایی چقدر قبل از شروع موج گرما باید مصرف شود؟
پاسخ: بهترین زمان مصرف عصاره جلبک دریایی ۲۴ تا ۴۸ ساعت قبل از وقوع موج گرمایی است تا به گیاه فرصت داده شود پروتئینهای شوک حرارتی (HSPs) و آنزیمهای آنتیاکسیدانی را سنتز کند.
سؤال ۴: آیا اختلاط آمینواسید و جلبک دریایی امکانپذیر است؟
پاسخ: بله، اختلاط آمینواسید آزاد و عصاره جلبک دریایی کاملاً سازگار بوده و دارای اثر همافزایی (Synergistic) بسیار قوی در مهار استرس حرارتی و جلوگیری از ریزش میوهها است.
سؤال ۵: چرا کودهای نیتروژنه مانند اوره در اوج گرمای تابستان باعث سوزندگی میشوند؟
پاسخ: در دمای بالا فتوسنتز متوقف است و گیاه انرژی لازم (ATP) برای تبدیل نیتروژن به آمونیاک و آمینواسید را ندارد. تجمع نیتروژن تجزیهنشده در سلول باعث مسمومیت آمونیاکی و سوختگی شدید برگها میشود.
سوالات متداول
بهترین زمان و ترتیب مصرف کودهای ضد تنش گرما چیست؟
بهترین استراتژی، محلولپاشی عصاره جلبک دریایی ۲۴ تا ۴۸ ساعت قبل از شروع موج گرما برای فعالسازی ژنهای مقاومتی و پروتئینهای شوک حرارتی است. در زمان اوج تنش یا بلافاصله پس از آن، محلولپاشی آمینواسید آزاد جهت احیای سریع سلول و اسید هیومیک در خاک برای حفظ رطوبت ریشه توصیه میشود.
چرا نباید اسید هیومیک را در اوج گرما روی برگ محلولپاشی کرد؟
اسید هیومیک به دلیل داشتن مولکولهای درشت و ساختار کلوئیدی، باعث مسدود شدن روزنههای برگی میشود. در شرایط گرمازدگی، انسداد روزنهها مانع تعریق تنظیمی گیاه شده و حرارت بافت برگ را تشدید میکند؛ بنابراین مصرف هیومیک فقط به صورت ریشهای و مصرف آمینواسید به صورت محلولپاشی برگی مجاز است.
ترکیب آمینواسید و جلبک دریایی چگونه از ریزش میوه در گرما جلوگیری میکند؟
ترکیب جلبک دریایی و آمینواسید با اثر سینرژیستیک، از یک سو هورمونهای سیتوکنین و ترکیبات مانیتول را برای حفظ انسجام سلولی تامین کرده و از سوی دیگر با تامین پرولین مانع افت فشار تورژسانس دمگلها و ریزش میوه ناشی از تنش حرارتی بالای ۳۵ درجه میگردد.
